Przejdź do treści
Aktualna strona MOK

Aktualności

Ogólnopolski Konkurs Poetycki im. Melanii Burzyńskiej

9 października 2015 roku rozstrzygnięto Ogólnopolski Konkurs Poetycki im. Melanii Burzyńskiej organizowany przez Moniecki Ośrodek Kultury przy współudziale GOK w Jaświłach i WOAK w Białymstoku. tekst

Mężczyzna w ciemnym garniturze przemawia na scenie przy pianinie, obok stoi sztaluga z plakatem z portretem i nazwiskiem laureata konkursu poetyckiego.

9 października 2015 roku rozstrzygnięto Ogólnopolski Konkurs Poetycki im. Melanii Burzyńskiej organizowany przez Moniecki Ośrodek Kultury przy współudziale GOK w Jaświłach i WOAK w Białymstoku.

Tegoroczna XII już edycja konkursu objęła zasięgiem całą Polskę. Na konkurs wpłynęło 18 zestawów wierszy. Komisja podkreśliła wysoki poziom nagrodzonych wierszy. Konkurs im. Melanii Burzyńskiej jest okazją do konfrontacji dorobku poetów ludowych oraz integracji środowiska literackiego w szczególności naszego regionu. W kategorii I – młodzieżowej nie przyznano nagród z powodu braku zgłoszeń. Organizatorzy mają jednak nadzieję, że w latach następnych wzrośnie zainteresowanie w tej kategorii, podkreślając jednocześnie jak wielkie znaczenie ma poznawanie i kontynuacja tradycji naszego regionu przez młode pokolenie.

Konkurs współfinansowany ze środków Urzędu Miejskiego w Mońkach, Starostwa Powiatowego w Mońkach, Urzędu Gminy w Jaświłach oraz Gminnego Ośrodka Kultury w Jaświłach.

„Poezja to rzecz szczególna. Jest czymś delikatnym. Czymś, co poprzypomina pajęczynę oplecioną rosą i wszystko to co z zewnątrz nie jest jej przyjazne jest jej zakłóceniem. Poezja to taka dziwna twórczość, którą opiekuje się kilka muz. Poezja jest pełna wtedy, kiedy towarzyszą jej wszystkie muzy.

Nasza ziemia jest bardzo bogata w talenty. Główna bohaterka naszego konkursu pani Melania Burzyńska z Jaświł jest tego najlepszym przykładem. Laureatki tegorocznego konkursu potwierdzają moją tezę - perły poezji rodzą się na naszej ziemi obficie. Bardzo dużą rolę odgrywa w tym nie tylko talent twórczy, ale to co ten talent wyzwala. W naszej małej ojczyźnie jest to natura. Człowiek się z nią brata , czuje się jednością z naturą.

Jeśli mamy zapalać ognisko i rozdmuchiwać w dłoni iskierki, które się jeszcze tlą, to potrzebne nam są przyjazne serca, przyjazne umysły i przyjaźni organizatorzy poetyckich imprez. Konkursów tego rodzaju jest w Polsce coraz mniej.”
Irena Grabowiecka

Protokół z posiedzenia Jury
XII OGÓLNOPOLSKIEGO KONKURSU POETYCKIEGO im. MELANII BURZYŃSKIEJ pn. „POEZJA ŻYCIEM PISANA” z dnia 29. 09.2015r.

Komisja w składzie:
1. Irena Grabowiecka – Prezes Nauczycielskiego Klubu Literackiego w Białymstoku – przewodnicząca komisji
2. Bożena Kupińska – Dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury Jaświłach
3. Izabela Dąbrowska – Kierownik Działu Promocji Wojewódzkiego Ośrodka Animacji Kultury w Białymstoku
4. Katarzyna Namojlik – Instruktor Monieckiego Ośrodka Kultury – sekretarz Jury

na posiedzeniu dn. 29 września 2015 r. po zapoznaniu się z 18 zestawami wierszy postanowiła przyznać:

W kategorii II:

I nagrodę
Reginie Świtoń z Knyszyna za zestaw wierszy opatrzonych godłem WIECZORNA ROSA,

dwie równorzędne II nagrody
Krystynie Gudel z Suchowoli za zestaw wierszy opatrzonych godłem JERZY,
oraz Grażynie Cylwik z Białegostoku za zestaw wierszy opatrzonych godłem ANNA,

III nagrodę
Annie Urbanowicz z Moniek za zestaw wierszy opatrzonych godłem PIĄTKOWSKA,

dwa równorzędne wyróżnienia za zestaw wierszy:
Barbarze Lachowicz z Białegostoku za zestaw wierszy opatrzonych godłem WIEŚNIAK,
Agnieszce Maj z Gołębia za zestaw wierszy opatrzonych godłem PETRA,

przyznano również Nagrodę Specjalną Wójta Gminy Jaświły:
Annie Piliszewskiej z Wieliczki za zestaw wierszy opatrzonych godłem ZAMSZOWY ZMIERZCH

W kategorii I nagród nie przyznano.





Testament poetycki Melanii
„Sztuka jest sposobem wybaczania
światu jego zła i chaosu.”
Leszek Kołakowski


Wybaczać to trudna, ale piękna rzecz. Jeszcze cenniejsza jest zdolność nasza do umiłowania świata najbliższego, świata dzieciństwa bezpiecznego, Świata Natury. Sceptycy z pewnością zapytają o to, czy jesteśmy zdolni do wybaczającego spojrzenia na nasze otoczenie. Tak. Jesteśmy przecież ludźmi twórczymi, wrażliwymi
na piękno, słowo, muzykę… Ludźmi czułymi jak patronka konkursu – Melania Burzyńska. Potwierdzamy to pamięcią o twórcach naszej małej ojczyzny – ojcowizny. Ta pamięć – to nasz obowiązek. Jedna z tegorocznych laureatek – Anna Piliszewska z Wieliczki – wyznaje:
„Bóg mi kazał przyrastać
duszą, rozmiłowaniem
do spróchniałych gałęzi, do każdego kamyka,
do czasu, w którym mi przyszło
iść zieloną równiną, pomiędzy płachtami pól
w prostej, zgrzebnej sukience
z perłą
łaski tworzenia.”


Pisanie jako powinność wobec ludzi i kraju, wobec ziemi ojców, tej najpiękniejszej, w której „poczujesz jaki miękki jest próg pod stopami / ten co zaciera ślady tęsknoty” idom, w który „powita cię oknom wierna jaskółka”, a topola będzie „muzą ogrodu dłutem czasu / wrzeźbiona w potęgę” /cytuję za Reginą Świtoń/.
Ten świat porządkowany obrazami poetek – laureatek, opisany różnymi poetykami, malowany tęsknotą, niepokojem, sercem. Wiersz pochylony nad sprawami naszego czasu, w który wpisują się nawet problemy stracha na wróble /Agnieszka Maj/. Przywołuję w pamięci obraz Wojciecha Weissa „Strachy” z 1905 roku i piękny sonet naszej mistrzyni tego gatunku liryki – Krystyny Koneckiej /tom „Szklana kula”, s. 24, Kraków2011/.

Jurorki oceniały nie wybór poetyki, ale piękno i pracę Słowem, ale muzykę tekstu, obrazowanie…

Na zakończenie pozostaje pytanie: Co łączy poezję uczestników konkursu z jego patronką – Melanią Burzyńską z Jaświł? Słowo tylko? Nie. Ziemia, miejsce urodzenia?

Pani Melania pisała:

„moja najmilsza kołysko
przystani spokoju
wykołysałaś we mnie serce
chciwe piękna dobra miłości
nie tylko dla siebie”


/ „Wiersze wybrane” Białystok, s. 132/

W innym wierszu poetka wyznała:

„Może ktoś świątynią wielką
zachwycony -
mnie świątynią najwspanialszą
las zielony.
Może komuś szczęście daje
kwiat lotosu?
A mnie dany przez miłego
kwiatek wrzosu.”
/s.100/
To nas wszystkich łączy; słowa ważne… To nasz testament poetycki.

Irena Grabowiecka
Białystok, 9 października 2015r.






Udostępnij: Facebook

Inne wpisy z 2015 roku